1- در تابلوی بزرگ و خوش طرحی اسم و عکس یکی از اساتید دانشگاه را چاپ کرده‌اند و از سخنرانی او درباره چالش‌های مهم پیش روی و معضلات اجتماعی کشور خبر داده‌اند. لابد سخنرانی مهمی است و ارزش شنیدن دارد، آن هم با این موضوع مهم! چند روز بعد که اخبار آن جلسه منتشر می‌شود، با رگباری از انتقادات و حملات تمام ناشدنی مواجه می‌شویم که آن استاد محترم در رثای عدالت و برابری و فقر و بیکاری جوانان به زبان آورده و از نیش و کنایه و طعنه به هیچ‌کس فروگذار نکرده است!

زمان زیادی از آن جلسه نگذشته که اعلام می‌شود همان استاد عدالت‌خواه و همیشه منتقد و نظریه‌پرداز، تنها هفته‌ای یک روز در دانشگاه محل‌اشتغالش حاضر می‌شده و تمامی دیگر روزهای هفته را از این دانشگاه به آن دانشگاه‌، به‌دنبال پایان نامه‌های ارشد و دکتری یا تدریس و... می‌رفته است!

فارغ از کیفیت آموزشی، این سبک استادی(!) حتما پول خوبی به همراه داشته و لابد زمینه را برای پیگیری مطالبات اجتماعی(که بیشتر البته شبیه مطایبات است) فراهم می‌کرده است!

2- چند روز قبل سفیر کشورمان در انگلیس خبر داد که در موضوع یمن با انگلیسی‌ها مذاکره کرده و به توافقات و تفاهماتی هم دست یافته است! اینکه آن مذاکرات در چه سطحی و با اجازه چه کسی بوده، فعلا محل بحث نیست. بالاخره این اتفاق افتاده و توافقی حاصل شده است.اما تنها دو روز بعد،انگلیس قطعنامه‌ای تهیه و با کمک آمریکا آن را در شورای امنیت سازمان ملل تا آستانه رای موافق و محکومیت ایران آن هم به بهانه حمایت از جریان حامی تروریست در یمن پیش می‌برند! قطعنامه با وتوی روسیه به تصویب نمی‌رسد و کسی نمی‌پرسد مگر ما به توافق نرسیده بودیم!؟ پس این قطعنامه چه بود!؟ باز دو روز بعد، رئیس‌جمهور موفق به کشف توطئه آمریکا و انگلیس علیه جمهوری اسلامی شده و در جمع مردم عزیز بندر عباس نسبت به ماجرای قطعنامه مذکور انتقاد می‌کند.

3_ 111روز از زلزله سرپل ذهاب گذشته است، منطق و عقل و قانون ،دولت را متولی رسیدگی به حال زلزله‌زدگان درمانده در سرما کرده است. ملت و نهادهایی مثل ارتش وسپاه و آستان قدس و...به یاری زلزله‌زدگان شتافتند و هرچه از دستشان بر می‌آمد،خدمت کردند. همین حالا هم جمعی از بهترین فرزندان انقلاب در آن سامان هستند و همدرد مردم، خانه می‌سازند و دل دردمندشان را تیمار می‌کنند. رئیس‌جمهور یکبار اعلام کرد پول کانکس‌هایی که ارتش و سپاه به مردم دادند، دولت پرداخته! که یعنی اینها کاری نکرده‌اند و همه کارها را دولت کرده است! قبول و...
حالا یک روزنامه حامی دولت تیتر زده که فلان تعداد کانکس کم است و تنها فلان مبلغ پول لازم است،آیا در این مملکت این مقدار پول پیدا نمی‌شود!؟ یعنی با جماعتی مواجهیم که همزمان با اینکه دولتی و مرتزق از دولت هستند، از فقر و فقدان امکانات و کوتاهی دولت را به سیاه‌ترین وجه ممکن به رخ کشیده و به جای پرسش اصولی از دولت،مملکت را سیاه و عاجز نشان می‌دهند!

4- در آخرین سال‌های دولت اصلاحات،کارخانه رشت الکتریک به ثمن بخس یعنی تنها دو میلیارد تومان به همسران 4 مقام دولتی و شهرداری واگذار می‌شود! (البته دو میلیارد در برابر ارزش کارخانه چیزی نبود وگرنه آن سال خیلی پول بود و معلوم نیست همسر 4 مقام از کجا آن را آورده بودند و کسی هم نپرسید!) آیا همسران مقامات تاجر و بازرگانند!؟ پولی دارند و به کسب و کاری مشغولند یا پوششی بودند برای خرید از طرف(بعضی) همسران محکوم و محروم از برخی موقعیت‌های اجتماعی!؟ همان ایام بحث‌های زیادی شد که چرا دو میلیارد!؟ ارزش کالای در انبار مانده این کارخانه و حتی به روایتی، ضایعات آن بیش از این مبلغ است! گفتند نه! مبلغ همان است ! فلان دستگاه هم وارد شد و بررسی کرد ، مثل همیشه همه چیز مرتب و قانونی بود، مهر تایید زد! با آن مهر تایید و با کاسب شدن بانوان آن 4 مقام، مدتی بعد 540 کارگر رشت الکتریک بیکار شدند، پولی گرفتند که یعنی بروید به خانه! از آن مجموعه پر ارزش هم زمینی ماند که حالا در پی تعویض آن با 60 آپارتمان در محله جماران هستند! چهره‌های اصلی آن ماجرا، در همه این سالها مدام دغدغه‌های اجتماعی و عدالت محوری و فقر و... داشتند و دارند! گاهی در دانشگاهی برای این امور مرثیه‌سرایی می‌کنند،گاهی در روزنامه‌ای چیزی می‌نویسند و گاه به وقت انتخابات، مسئول ستاد می‌شوند و برای فقر فقرا ‌اشکی می‌ریزند که دل سنگ را آب می‌کند! همین جماعت مهربان و فقیردوست!

به این فهرست چهارگانه می‌توان صدها نمونه دیگر اضافه کرد و نشان داد مردم با جماعتی طرف هستند که بهترین راه برای فریب افکار عمومی را نشستن ابدی روی صندلی اپوزیسیون می‌دانند! چه روزی که رئیس‌هستند، چه روزی که نیستند!

🖋حسین شمسیان
📤پاسخگویان
https://t.me/pasokhgoyan/10483

http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/30