مرگ بر گفتن بعد از نماز

در شگفتم که سلام آغاز هر دیداری است ولی در نماز پایان است.
شاید بدین معناست که پایان نماز آغاز دیدار است.
دكتر علي شريعتي

وَ يا شاید بدین معناست که پیوسته باید سلام در کلام و جانمان حک شود. نه تنها در جواب مومنین و عالمان ، بلکه حتي در جواب جاهلان !
و شاید بدین معناست که بايد یادمان نرود بعدِ نماز چه سبک و سیاقی ( ديپلماسي) برای ارتباط با دیگران در پیش بگیریم.

🌺 سلام بر تو ای پیامبر 🌹و درود و رحمت پروردگار بر تو باد.
🌺 سلام بر ما و بر بندگان صالح خدا
🌺 سلام بر شما و درود و رحمت خدا بر شما باد.

در پایان نماز خداوند دستور داده با سلام نماز را تمام کنیم که اگر غیر از این می بود، باید به رسول امر می‌کرد بعدِ نماز، جمعی از کفار ‌اعم از مشرکین و دشمنان تان را لعن و‌نفرین کنید و سپس بعدِ سلام ، همگی با صدای بلند برايشان طلب مرگ و‌نابودی کنید:
مرگ‌ بر ابوسفیان
مرگ بر ابوجهل
مرگ بر ابولهب
مرگ بر مشرکین
مرگ بر ...

ولی نه تنها این روش و سیره رسول رحمت نبوده، بلکه هیچ یک از ائمه هم امر به چنین کاری نکردن !

لَّقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَة.
احزاب ۲۱

بلكه به گواه تاريخ این شیوه، شیوه ى طلب مرگ و لعن و نفرین کردن بعداز نماز ، شیوه ى معاوية بن ابوسفيان بوده ، كه براي مخالفان خود من جمله علي بن ابي طالب و اولاد پاكش استفاده ميكرده ! كه هيچ گاه حتي يكبار توسط امام علي عليه السلام مقابله به مثل نشد👌

چرا كه اين بزرگواران مصداق عملي آيات قران هستند و ما بايد در تمام مراحل زندگي به هندسه عمل این بندگان خاص خداوند اقتدا کنیم :
وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا

بندگان (خاص خداوند) رحمان، کسانی هستند که با آرامش و بی‌تکبّر بر زمین راه می‌روند؛ و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند ، به آنها سلام می‌گویند فرقان ٦٣

شايد در توجيه اين عمل گفته شود این عمل برائت از مشرکین است یا استناد به آياتي كنيد كه خداوند خودش گروهی را لعن فرموده ، در جواب باید به این نکته توجه کنید که شکل برائت از مشرکین و جایگاه آن در سیره حضرت رسول و ائمه به این شکل نبوده است.

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ
بریده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)! مسد ۱

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ
کشته باد دروغگویان (و مرگ بر آنها)! ذاریات ۱۰

چرا ما تبت یدا ابي لهبٍ و وتب رو میبینیم ولی تب کردن پیامبر ، گریه کردن ایشان در سحر ، رو پنجه ی پا ایستادن ها ، دعاهای ایشون در نماز شبها برای هدایت قومش رو نمی بینیم.

برای تقریب ذهن بذارید یه مثال بزنم:
شما بعنوان پدر یا مادر بچه تون شاید وقتی خیلی عصبانی بشید ، چهارتا حرف درشت هم به بچه تون بزنید ، (بگید جِزجيگر شده 😅) ولی آیا اجازه میدید هر کسی به خودش اجازه بده به فرزندتون ناسزا و بدوبیراه بگه ؟ قطعا نه !؟
فرزند شما هرچقدر هم که شر و بی ادب باشه ، باز فرزند شماست و دوست ش دارید و تا لحظه آخر تو تربیت ش از هیچ تلاش و کوششی دریغ نمی کنید👌

جالبه در كل آيات جستجو كنيد هيچ كجاي قران آیه ای را نمی یابید که خداوند مومنین را امر به لعن و طلب مرگ برای کسی کند !

در سوره احزاب آیه ۵۶ امر به سلام و درود داریم:
إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا

ولی در آیه بعدی که در خصوص اذیت کنندگان نبی و مومنین لعن خداوند حی و حاضره ولی خبری از امر به لعن و مرگ دسته جمعی در این خصوص نداریم:

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا

آنها که خدا و پیامبرش را آزار می‌دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور ساخته، و برای آنها عذاب خوارکننده‌ای آماده کرده است.
احزاب ۵۷

مولوی در دفتر اول مثنوی :
گر چه دیوار افکند سایهٔ دراز
باز گردد سوی او آن سایه باز

این جهان کوهست و فعل ما ندا
سوی ما آید نداها را صدا

رفتار خصمانه و پرخاشگری منتهی به انزوا و از دست دادن فرصتها میشه و یا بالعکس مهرورزی و احترام به نفوس انسانی و مخلوقات منتهی به خلاقیت.

مثلا اگر ما اراده کنیم سرچشمه خیر و برکت برای اطرافیان باشیم بیش از همه خودمان از ان خیر و برکت بهره مند میشویم زیرا ناچاریم برای شادی انسان ها علم ، صنعت یا هنری بیاموزیم .
یا اگر اراده کنیم از انتقام و آزردن انسانها بپرهیزیم تمرین صبر و سعه صدر و یافتن راههای خلاقانه برای حل اختلافات داشته ایم
پس بیاییم بعد نماز برای صلح و سلام و اصلاح و هدایت همه بشر دعا کنیم.

🔵پاسخ شبهه:

سخن اصلی متن این است که مرگ بر گفتن بعد از نماز (یعنی مرگ بر آمریکا) کار درستی نیست و به صورت مفصل به استدلال می پردازد.

مجموعه ی ادله ی این متن را میتوان در چند استدلال خلاصه نمود:

🔺یک. اسلام گفته پایان هر نماز به دیگران سلام دهید. پس باید به همه سلام داد.[پس مرگ بر گفتن، صحیح نیست.]

🔺دو: هيچ كجای قران خداوند مومنین را به لعن و طلب مرگ دیگران، امر نکرده است.
الف) بلکه به سلام امر کرده است (احزاب 56) هرچند در آیه ی بعد اذیت کنندگان نبی و مومنین را لعن کرده؛ ولی امر به لعن و مرگ دسته جمعی نکرده است.
ب) همچنین قرآن دستور داده که در پاسخ به جاهلان، سلام نمایید. (فرقان ٦٣)

🔺سه. اگر کسی به عمل برائت از مشرکان (در حج) و یا به آياتي (مانند: بریده باد هر دو دست ابولهب [و مرگ بر او باد]- مسد 1؛ کشته باد دروغگویان [و مرگ بر آنها]- ذاریات ۱۰) استدلال کند؛ در پاسخ باید گفت که شکل برائت از مشرکین و جایگاه آن در سیره ی حضرت رسول و ائمه به این شکل نبوده است. در ضمن چرا ما «تبت یدا ابي لهبٍ و وتب» رو می بینیم ولی تب کردن پیامبر، گریه کردن ایشان در سحر، رو پنجه ی پا ایستادن ها، و دعاهای ایشون در نماز شبها برای هدایت قومش رو نمی بینیم.

🔺چهار: مولوی گفته: این جهان کوه است و فعل ما ندا/ سوی ما آید نداها را صدا

🔺پنج: رفتار خصمانه و پرخاشگری منتهی به انزوا و از دست دادن فرصتها میشود و یا بالعکس مهرورزی و احترام به نفوس انسانی و مخلوقات منتهی به خلاقیت.

❗️نقد و بررسی:

1⃣ «مرگ بر آمریکا» به معنای نفرین و لعن و برائت از دشمن است و لعن در لغت به معنای دوری از رحمت (الهی) است و با دشنام و ناسزا و فحش متفاوت است. بنابراین لعن دشمنان خدا و ملت به معنای جواز ناسزا، تهمت، افترا، کذب، هجو و دیگر مفاهیم نیست!

2⃣ «مرگ بر آمریکا» به معنای برائت جستن از اقدامات ظالمانه و استعماری دولت آمریکاست نه ملت آمریکا.

3⃣ این حرف ها، قرائتی مسیحی از اسلام است که تمام آموزه های اسلام را به سِلم و سَلام فرومی کاهد. اسلام آموزه های دیگری مانند برائت و جهاد و شهادت و مبارزه علیه ظالمان هم دارد. از برائت قلبی (و مرزبندی با ظالمان) تا برائت زبانی با برائت عملی.

4⃣ برخی از افراد به خاطر برخی صفات در قرآن کریم مورد لعن خدا، رسول، ملائکه و مؤمنان قرار گرفته‏اند. مانند:
1.شیطان: حجر 35 و 78
2. کافران: بقره 161 و أحزاب 64
3. مشرکان و منافقان: فتح 8 و توبه 68
4. ظالمان: هود 18 و غافر 52
5. مفسد فی الارض: رعد 25
6. دروغگویان: آل عمران 61
7. یهود: مائده 78 و النساء 47
8. کتمان کنندگان حقیقت: بقره 159
9. بهتان زنندگان به زنان پاکدامن: نور 23
10. آزاردهندگان به پیامبر(ص): أحزاب 57
11. قاتل مؤمنان: نساء 93
12. جهنمیان: أعراف 38.

❓سوال: چرا مولف محترم این موارد را نادیده می گیرد؟!

🔰 حال پاسخ به استدلالات مطرح شده: (به ترتیب)

❗️اول: قیاس مولف صحیح نیست. در پایان نماز به پیامبر و بندگان صالح سلام می دهیم و نهایتاً میتوان نتیجه گرفت که نباید به اینان لعن کرد؛ اما این نکته چه ربطی دارد به بیزاری جستن و نفرین کردن از ظالمان و ستمکاران؟!

❗️دوم بند الف: توجیه مولف محترم از آیه 57 احزاب هم جالب است. میگوید هرچند اذیت کنندگان به پیامبر و مومنان را، خدا لعن کرده اما به لعن دست جمعی امر نکرده!! در صورتی که طبق همین آیه، ظالمان (مانند استعمارگران؛ نه همه مردم) ملعون هستند.

❗️دوم بند ب: بحث بر سر جاهلان نیست؛ بلکه بحث بر سر لعن ظالمان و ستمکاران و استعمارگران است!

❗️سه: متأسفانه متن برای توجیه برائت از مشرکان، صرفاً ادعا کرده که سیره ی نبوی اینگونه نبوده! و در توجیه، آیه ی «تبت یدا ابی لهب» را هم قیاس مع الفارغ کرده (که چرا تب کردن پیامبر را نمی بینیم؟)
👈قرآن میگوید پیامبر اسلام و پیروانش بر کافران سرسخت هستند و با مومنان مهربان (اشداء علی الكفار رحماء بينهم - فتح 29)

❗️چهار: در بحث فقهی، استدلال به شعر، کار صحیحی نیست!

❗️پنج: بله رفتار خصمانه منتهی به انزوا می شود اما در مقابل دشمن چطور؟
❓آیا نویسنده در زندگی شخصی خود در مواجهه با متجاوزان به جان و مال خود نیز به آنان سلام می کند؟
آیا برائت زبانی از بزرگترین دشمن ایران (دولت آمریکا) پرخاشگری است؟!
آیا دفاع زبانی از حقوق خود و مظلومان، رفتار خصمانه است؟!

و اما سخن پایانی:
❗ارائه ی قرائتی رحمانی از اسلام به خاطر دفاع از دیپلماسی (که متن بدان تصریح دارد) نباید به تحریف دین بیانجامد!

🖋آنتی شبهه
📤پاسخگویان
https://t.me/pasokhgoyan/10761

http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/108