♦️ وقتی تئوری انفعال با نقاب عقلانیت بازمی‌گردد

کسانی که سال‌هاست ماشین تولید تئوری‌های انفعالی بوده‌اند، هر زمان که کشور در اوج نیاز به اقتدار و همبستگی ملی است، از راه می‌رسند و با کلماتی اتوکشیده و ظاهری مصلحانه، بذر تردید می‌پاشند.

اظهارات اخیر محمد خاتمی و هشدار او درباره «سوءاستفاده افراطی‌ها از احساسات پاک مردم» و ربط دادنِ مقاومت ملی به «اهواء جنگ‌طلبانه»، پرده‌ دیگری از همان نمایشِ تکراری است که در آن، ایستادگی در برابر متجاوز، «تندروی» نامیده می‌شود و تسلیم بی‌قیدوشرط، برچسب «عقلانیت» می‌خورد!اما شاه‌بیت تلخ و البته خطرناک این اظهارات، پناه گرفتن پشت تاریخ اسلام و مصادره به مطلوبِ سیره اهل‌بیت (ع) برای توجیه یک «سازشِ توهم‌آلود» است.

ترک مخاصمه دو طرف دارد؛ با دیوار که صلح نمی‌کنند! خاتمی در حالی نسبت به پرهیز از جنگ و لزوم عبور از بحران‌ها موعظه می‌کنند که گویی جمهوری اسلامی ایران، یک‌تنه در حال کوبیدن بر طبل جنگ در جهان است و آن طرف میدان، مشتی صلح‌طلب گل‌به‌دست ایستاده‌اند!اینجاست که باید گفت، آقایان! کی قرار است متوجه شوید که ترک مخاصمه، یک معادله‌ دوطرفه است؟ چرا نمی‌خواهید ( یا نمی‌توانید؛ بفهمید) که آن طرف میز، اصلاً اراده، نیت و نیازی به تفاهم نمی‌بیند؟ وقتی دشمن شما رسماً به چیزی کمتر از تغییر رفتار ساختاری، خلع سلاح کامل و در نهایت فروپاشی شما راضی نیست، «پایبندی یک‌طرفه» نامش صلح‌طلبی نیست؛ نامش خودکشی داوطلبانه است!شما هر چقدر هم لبخند بزنید، هر چقدر هم امتیاز بدهید و از مواضعتان عقب بنشینید، طرف مقابل فعلاً در موضعی نیست که رفتارش را تغییر دهد، چون اساساً انفعال شما را نشانه ضعف می‌بیند، نه حسن نیت. صلح‌طلبی در برابر ماشینِ ترور و جنگ‌افروزیِ غرب، دست‌کمی از دراز کردن دست دوستی به سمت یک گرگ گرسنه ندارد.

تحریفِ تاریخ به نفع انفعال؛ جفای بزرگ به حسن بن علی (ع) استاما دردناک‌ترین بخشِ سخنان خاتمی، آنجاست که برای تئوریزه کردنِ انفعالِ سیاسیِ جریانِ متبوعش، دست به دامنِ تاریخ اسلام می‌شود و مقاومتِ امروز ملت را با «پدرکشتگی» مقایسه کرده و صلح امام حسن (ع) و خطبه‌های امام سجاد (ع) را فاکتور می‌کند.آیا امام حسن (ع) به این دلیل که معاویه را شریکی قابل‌اعتماد برای صلح می‌دانست، تن به آتش‌بس داد؟ یا به این دلیل که سرداران خسته، دنیاطلب و سازش‌کارِ سپاهش، یعنی دقیقاً اسلاف فکری همین جریانی که امروز در داخل، نسخه تسلیم می‌پیچند، او را در برابر دشمن تنها گذاشتند؟امام مجتبی (ع) قربانی خیانت مدعیانی شد که «عافیت‌طلبی» خود را پشت شعار صلح پنهان کرده بودند. اینها امروز با تکرار همان ادبیات خسته‌کننده، دقیقاً در جایگاه همان سردارانی ایستاده‌اند که امام‌شان را وادار به صلح کردند، نه در جایگاه تحلیل‌گر آن صلح!

و اما امام سجاد (ع)؛ آیا ایشان در برابر یزید کوتاه آمد و سازش کرد؟ سیدالساجدین (ع) در اوج خفقان و در حالی که در غل و زنجیر بود، با خطبه‌های آتشینِ خود پایه‌های حکومت اموی را ویران کرد. کجای سیره آن حضرت، دعوت به لبخند زدن به قاتلان سیدالشهدا (ع) و اعتماد به وعده‌های پوشالی مستکبران بود؟از سوی دیگر، شبیه‌سازی شرایط امروز جمهوری اسلامی با دوران مظلومیت و تنهایی ائمه، یک گاف استراتژیک و توهین به اقتدار امروز کشور است. ایرانِ امروز، نه در موقعیت تنهایی امام حسن (ع) است و نه در اسارت شام. ایران امروز، محور قدرتمندترین شبکه‌ مقاومت در منطقه است که ماشین جنگیِ رژیم صهیونیستی را در گلوبند خود گرفتار کرده است. تعمیم دادن «استراتژی بقا در دوران غربت» به «دوران اقتدار و بازدارندگی»، آدرس غلط دادن به افکار عمومی است.سخن آخر اینکه صلح را خیانت دانستن، قطعاً اشتباه است؛ اما فریب دادن مردم با سراب توافق با دشمنی که به هیچ عهدنامه‌ای پایبند نیست و استفاده ابزاری از نام و سیره اهل‌بیت (ع) برای پوشاندن ردای «عقلانیت» بر تن «انفعال»، خیانتی به مراتب بزرگ‌تر است. اگر از مبارزه خسته‌اید، خستگی‌تان را به حساب خردمندی نگذارید و تاریخ را برای توجیهِ این خستگی، سلاخی نکنید!

🖋️ کامران شیرازی
📤پاسخگویان: کانال پاسخ به شایعات و شبهات فضای مجازی: 👇
در ایتا:
https://eitaa.com/pasokhgooyan
در واتس‌آپ:
https://whatsapp.com/channel/0029VbADdGE4inozijJfGC2S
در سروش:
https://splus.ir/pasokhgooyan
در تلگرام:
https://t.me/pasokhgoyan
در وبلاگ:
https://pasokhgooyan.blogfa.com
در بله:
https://ble.ir/pasokhha