دین یعنی عدل،عدل یعنی دین...
هر جا که دیدید می گویند دین و اسلام هست اما عدالتی نیست شک نکنید دین و اسلام‌شان قلابی‌ست!

دکتر بهشتی
🔵پاسخ شبهه:

1⃣فرازهای منتشر نشده از گفتارهای تفسیری شهید آیت الله دکتر بهشتی حقیقت دین
قرین عدالت است

هر جا دیدید که می‌گویند: دین و اسلام هست ولی عدالت اجتماعی نیست، بدانید دین و اسلامش قُلابی است. هر جا می‌گویند: عدل هست، عدالت اجتماعی هست، اما خدا نیست، پیوند بشر با بی‌نهایت و ابدیت فراموش شده است، آنجا وضعیت چگونه است؟

2⃣رفقای ما عادت دارند آن اولی را زود جواب می‌دهند. هر جا می‌گوییم اسلام، قرآن، دین و خدا هست ولی عدالت نیست، بدانید دین و اسلامش، کتابش و همه چیزش قلابی است، این را زود جواب می‌دهید. اکنون خواهش می‌کنم این یکی را هم جواب بدهید! من سؤال می‌کنم: هر جا می‌گوییم عدالت اجتماعی هست، عدل و قسط هست اما خدا نیست، پیوند بشر با بی‌نهایت نیست، اندیشیدن بشر به زندگی جاودانی نیست، تکامل روحی و معنوی نیست، آیا آنجا عدل هست یا نه؟ پس آنجا هم عدلش ناقص و ناتمام است، یک جایش خلل دارد. اگر بخواهیم واقعاً روی دید قرآن بایستیم، قسط، عدل و عدالت با آن معنای گسترده‌اش با دین چنان نزدیک است که گویی دو نام روی یک معنی هستند.

3⃣آنجا که از مأذنه‌ها صدای‌الله اکبر بلند است اما خود آن مأذنه و مناره‌ای که از آن صدای‌الله اکبر بلند است و بر اساس تقوا ساخته نشده است «لَمَسجدٌ اُسسَ علی التقوی مِن اول یوم» نیست. گوینده این‌الله اکبر، ‌الله اکبر را به زبان می‌گوید، در حالی که روحش در برابر غیر خدا به مراتب بیشتر خاضع است. به طوری که برای گفتن همان‌الله اکبر اگر ماهانه قراردادی با او نبندند، ‌الله اکبر را نمی‌گویند. اگر یک طیب‌الله و احسنت به او نگویند، با شور و حرارت‌ الله اکبر نمی‌گوید. اگر برایش دست نزنند، درباره حق و خدا گرم و داغ صحبت نمی‌کند. آنجایی که قرآن را حتی با سوز و گداز تلاوت می‌کنند، اما در کنار همان قرآن خواندن به کسانی که محتوا و روح قرآن را مورد تجاوز قرار داده‌اند، دعا می‌کنند، آنجا معلوم است که قرآن اصالت ندارد.

4⃣آنجا که با خدا مناجات و راز و نیاز می‌کنند، اما این راز و نیاز و مناجات با گرایش و حمایت از ستمگر همراه است، معلوم می‌شود این مناجات روح ندارد. این‌ها خیلی روشن است. آنجا که نام قرآن، شعار قرآن، عبارات قرآن و تابلوهای زیبای قرآن هست ولی روح قرآن نیست، پیداست که در آنجا دین و قرآن اصالت خودش را از دست داده است. در روایاتی که درباره آخرالزمان آمده است در این زمینه مطالب زیادی وارد شده است.

5⃣انسانی کاخی پر زر و زیور را از مال حرام و پولی که از راه تجاوز به حقوق دیگران به دست آورده است می‌سازد و بعد بالای سرش یا با کاشی یا با چیز دیگر می‌زند: «هذا من فضل ربی»؛ (این از بخشایش خدای من است.) یا می‌نویسد: (ذَلِک فَضْلُ‌الله یؤْتِیهِ مَن یشَآءُ وَ‌الله ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ) (این بخشایش خداست، به هر که بخواهد می‌دهد. خدا هم که بخشایشش بزرگ است، نهایت ندارد.) خوب معلوم است که این همه، سوء‌استفاده از قرآن، مذهب و سوء‌استفاده از شعارهای پاک الهی است. این‌ها روشن است. هرجا حقایق قرآنی و عدالت نباشد ولی قرآن باشد، خواننده قرآن و مروج قرآن باشد، پیداست که در این خواندن قرآن و ترویج خلل و دغلی وجود دارد.

6⃣در جامعه‌ای که انسان ها از نظر خواسته‌ها و نیازهای اولیه در پوشاک، خوراک، مسکن و بهداشت مورد تجاوز قرار می‌گرفتند، انسان گرسنه فراوان بود. فراوانی انسانِ گرسنه و برهنه در یک جامعه نشانه آن است که در این‌ جامعه، به همه انسان ها رسیدگی نمی‌شود. فراوانی انسان‌های بیمار بدون طبیب و دارو نشانه آن است که همه انسان‌ها در این‌ جامعه مورد توجه نیستند. به عبارت دیگر جامعه‌ای که در آن عدل و داد و قسط باشد، نیست. قبول داریم که بودن انسان های بدون مسکن که سرگردان هستند و باید در کنار خیابان ها در سرما و گرما بخوابند و برخیزند، نشانه آن است که در این‌ جامعه به حقوق انسان ها تجاوز می‌شود و رعایت حقوق آنها نمی‌شود، این روشن است ولی آیا نیازهای یک انسان همین است؟

7⃣اگر قرار شد انسان درکنار این نیازها، نیازمندی‌های اصیل و پرارج دیگر هم داشته باشد و در یک نظام و یک جامعه، به آن نیازمندی‌های اصیل دیگر اصلاً توجه نشود و نه تنها توجه نشود، بلکه کوبانده شود، آیا نمی‌شود گفت: در آنجا هم به قسمتی از نیازهای انسان تجاوز می‌شود؟

🖋قرارگاه پاسخ به شبهات و شایعات
📤پاسخگویان  https://eitaa.com/pasokhgooyan/658

 https://t.me/pasokhgoyan/11362