💠 *ادامه دوم قسمت پنچم:*

http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/2465
🔹با اینکه شهید رحیم صحرائیان وصیت کرده بود او را در زادگاهش، شهرستان جهرم دفن کنند اما با توجه به وضعیت جنگی و بعلت قطع برق و عدم وجود آب، یخ و بنزین، در خرمشهر، امکان انتقال، و حتی نگهداری اجساد نبود و برای اینکه جنازه ها در آن هوای گرم بو نگیرند، عصر همان روز فورا و با اطلاع و حضور خواهر و همسر و اقوام رحیم که آن زمان در خرمشهر زندگی می‌کردند، در گلزار شهدا خرمشهر نزدیک پادگان دژ، بخاک سپرده شدند.

رزمندگان و مردم خرمشهر اینقدر مظلوم بودند که حتی در حین خاکسپاری شهدا نیز بر اثر بمباران، تعدادی کشته می‌دادند! 
گمانم آن روز یا روز بعد، چهار نفر در قبرستان جنت‌آباد در حین تشییع شهدا، به شهادت رسیدند! 
مزار و قبور شهدای خرمشهر چندین بار چنان مورد بمباران و اصابت توپ و خمپاره قرار گرفت که تشخیص قبور تقریبا سخت و ناممکن شد. تعدادی از قبور غیر قابل شناسایی، عنوان مزار "شهید گمنام" بخود گرفتند. 
مزار شهید رحیم صحرائیان هم دچار اصابت بمب قرار گرفته و محل دفن، نامشخص بود اما بعد از عملیات آزادسازی خرمشهر در سال ۱۳۶۱، رزمنده بسیجی احمد تقی‌زاده (خواهرزاده شهید رحیم صحرائیان)، توانست مقبره را با موزائیکی که نام آن شهید بر رویش حک شده بود، از زیر خاکها پیدا کند و مانع از مفقود شدن قبر آن شهید شود. 

🔹درست بیاد ندارم آن روز صبح که رحیم شهید شد(۱۳۵۹/۷/۳)، اول ارتش به تانک ها حمله کرده و شکست خورده بود(با توجه به کمبود مهمات در آن روزها، بعید است اول ارتش حمله کرده باشد)، یا اول عراقی ها حمله کرده و سربازان ارتش بدلیل کمبود مهمات نتوانستند زیاد مقاومت کنند و مجبور به عقب‌نشینی شده بودند(با توجه به خبری که شب قبل، شهیدان صحرائیان و اسفندیاری در مورد وجود ۴۰تانک و احتمال حمله عراقیان و سقوط خرمشهر، به پدرم داده بودند، حتما اول عراقی ها حمله کرده بودند که سربازان بعد از مقاومت و اتمام مهمات مجبور به فرار شدند). اما همان روز با رسیدن مقداری مهمات و پرواز جنگنده های ایرانی، آن ۵۰ تانک را بمباران و منهدم کرده و با حمله ارتش، عراقی ها مجبور به فرار و عقب‌نشینی شدند. 

🔹اگر تدبیر و مدیریت صحیح در فرماندهی جنگ وجود می‌داشت، و خیانتی از طرف بنی‌صدر و همدستانش صورت نمی‌گرفت و مهمات و ادوات نظامی و سلاح بموقع به خرمشهر می‌رسید، مردم و ارتش و بسیج و سپاه هرگز نمی‌گذاشتند خرمشهر سقوط کند و عراق به پیشروی خود ادامه دهد!. رزمندگان مظلوم، با امکانات کم و دست خالی توانستند ۴۴ روز در برابر چندین لشکر مجهز و تا بن دندان مسلح رژیم منحوس بعث صدام، مقاومت کنند و مانع تحقق اهداف و آرزوی صدام برای دست‌یابی و رسیدن به تهران و سقوط حکومت نو پای جمهوری اسلامی ایران شوند. 

🔹مدتی و بلکه یکی دو سال از شهید جاوید الاثر عزت‌الله اسفندیاری هیچ  خبری نبود و پیدا نشد!. 
خانواده اش دربدر از این شهر به آن شهر و از این رزمنده با آن رزمنده و از این نهاد و سازمان به آن اداره، دنبال عزت می‌گشتند!. 
بالاخره بعدها با پیگیری های زیاد و جدی برادر و خواهرش، و اسناد بیمارستان و گزارشات مکتوبی که بدست آمد، مشخص شد عزت الله هفت روز بعد از شهادت رحیم صحرائیان، یعنی در تاریخ ۱۳۵۹/۷/۱۰ در درگیری های شلمچه و خرمشهر مجروح و به بیمارستان طالقانی آبادان، و سپس به سمت ماهشهر انتقال داده شده اما متاسفانه آمبولانس حامل ایشان در جاده آبادان ماهشهر مورد اصابت گلوله‌ توپ و خمپاره و بمباران هوایی قرار گرفته و ظاهرا پیکر ایشان بعنوان شهید گمنام توسط کارکنان آرامستان باغ رضوان ماهشهر بصورت مظلومانه و غریبانه در قطعه شهدا بخاک سپرده شده و مقبره اش مفقود گشته و عنوان "شهید جاوید الاثر" را بخود گرفته است!. 

♦️ *توضیح:*
در بعضی از سایتهای اینترنتی، اشتباها محل دفن شهید رحیم صحرائیان را آرامستان فردوس شهرستان جهرم قید کرده‌اند، در صورتی که مقبره ایشان در گلزار شهدای آرامستان جنت‌آباد خرمشهر است و سنگ یادبودی در قطعه شهدای آرامستان فردوس جهرم توسط بنیاد شهید برای ایشان نصب شده است. 
همچنین اشتباها تاریخ تولد عزت الله را ۱۳۴۳، و تاریخ شهادت را سال ۱۳۵۶ و محل دفن را شهرستان مرودشت شیراز قید کرده اند، در صورتی که ایشان متولد مرودشت بسال ۱۳۳۴، و در تاریخ ۱۳۵۹/۷/۱۰ به شهادت رسیده و محل دفن شان یکی از قطعه‌های شهدای گمنام آرامستان بندر امام خمینی یا شهرستان ماهشهر می‌باشد و محل مقبره شان نامعلوم و نامشخص است. 

*"یاران چه غریبانه، رفتند از این خانه"*
پایان قسمت پنجم.
http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/2467

📤پاسخگویان:

عضویت در کانالهای واتس آپ، تلگرام، ایتا، سروش:👇 
http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/1708
در ایتا:
https://eitaa.com/pasokhgooyan/3119
در تلگرام:
https://t.me/pasokhgoyan/13454
در وبلاگ
http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/2467
در سروش:
https://sapp.ir/pasokhgooyan